Tandje terugschakelen…

Wat een heerlijke dag weer gehad vandaag!

Nu we hier alweer ruim twee maanden aan de slag zijn is het tijd om eens een tandje terug te schakelen. De intensiteit van het werk en de activiteiten is nu eenmaal vermoeiend. Op een avond in de week na, zijn we de hele week in de weer voor de groepen. We hebben geen weekend, geen moment om helemaal bij te tanken. In het hele winterseizoen zijn onze vrije dagen op een hand te tellen. Eergisteren merkte ik voor het eerst op dat ik een beetje ziek begon te worden: moe, slapjes en een beginnende keelpijn. Gezien het feit dat we hier eigenlijk geen vervanging hebben is het zaak om dan snel gas terug te nemen, om niet echt ziek te worden.

Gisteren lukte dat niet helemaal. Een groepje collega´s ging fietsen. Natuurlijk moest ik mee. Al was het vijf maanden geleden sinds mijn laatste training en voelde ik me niet 100%, wilde ik toch die berg opfietsen. Nouja, dat heb ik mooi mogen bezuren. Ik kwam wel boven maar er was geen lol aan. Op de stijle stukken kon geen tandje meer terugschakelen, ik zat al op het kleinste verzet. Het was prachtig weer, de weg lag er droog bij en het leek wel lente. Ik ging alleen zwaar ploegend, zwetend en roggelend die berg op. Is dit nou genieten?

En daarna de avond nog de keuken in voor de groep. Toen ´t toetje geserveerd was ben ik meteen mijn bed ingedoken. Mijn broer Vitus bood gelukkig aan om alleen op te ruimen. Vanochtend na ´t ontbijt ook maar weer meteen naar bed. Toen ik me eindelijk halverwege de dag weer een beetje bij zinnen voelde ben ik een stukje gaan lopen. Weg van de drukte en de zon in. Daar heb ik een mooi plekje opgezocht achter een hutje en heb ik heerlijk alleen geluncht. Alleen zijn maakt dan echt beter, prettig om weer even terug te komen bij mijzelf. Dat is zo nodig na al die drukte van dit skiresort.

Maar, om die rust te vinden heb ik wel een ochtend ijsklimmen met Gerge afgezegd en een dag skieen in een onbekend gebied met mijn collega´s. ´t Offer was groot maar ik ben maar wat blij met de keuze. Trots zelfs op dit staaltje zelfzorg 🙂